اعتماد به نفس زیادی اقایان

یکی از شاخه های فاینانس در مورد آنالیز رفتار مردم در بازار مالیbehavioural finance است. يک مقاله جالب میخواندم از پروفسور ادین در دانشگاه برکلی. وی از داده ای شامل سی و پنج هزار نفر نتایج جالبی بدست آورده. وی مشاهده نموده که آقایان بطور متوسط چهل و پنج درصد بیشتر از خانمها به معامله در بازار سهام میپردازند و اینو ربط داده به مبحث اعتماد به نفس زیادی آقایان Overconfidence. جالب اینجاست که همین آقایان خالص بازدهی شان ۱.۴ درصد کمتر از خانمها بوده است! فسمت دیگر مطالعه هم به مدیران صندوقهای سرمایه گذاری میپردازد و مشاهده شده که اقایان مدیر به بازدهی افزون بر شاخص اطمینان بالاتری داشنه اند. نتایج مطالعات این آقا موید نظرات روانشناسان در زمینه بالابودن اعتماد به نفس آقایان نسبت به خانمها بوده است.
خودم هم درگیر کاری هستم درباره تفاوت رفتار خانوارها در خرید خانه. نکته جالب تفاوت خانمها و آقایان مجرد است ولی جالبتر این است که افراد متاهل رفتارشان بسیار نزدیک به رفتار خانمهای مجرد است تا آقایان مجرد.

دانشگاه آزاد

یکی از کارهای خوب انجام شده بعد از انقلاب تاسیس دانشگاه ازاد بود. هم به داد جوانان کشور رسید هم بسبب توسعه جغرافیایی باعث تغییرات مثبت در شهرهای کوچک شد. ایرادی که شاید به وضعیت فعلی آن کرفت عدم وجود رقابت در ارایه خدمات آموزشی باشد. یعنی بهتر بود که تاسیس دانشگاه ضوابط مشخصی داشت تا دیگران هم میتوانستند وارد این بازار شوند و دانشگاه تاسیس کنند. فرد متمولی را میشناختم که بدنبال تاسیس دانشگاه خصوصی بود حدود بیست سال پیش ولی ناموفق. ای کاش رییس جمهور فعلی که پاپیچ دانشگاه آزاد شده میرفت امکان اجازه تاسیس دانشگاه را راحت تر میکرد و بازار را برای دانشگاه ازاد رقابتی میکرد. کمترین حسن این کار این بود که با ایجاد رقیب برای دانشگاه آزاد هم کیفیت دانشگاه آزاد میرفت بالا هم شهریه اش براحتی افزایش نمیافت. دانشگاههای خصوصی بسبب استقلال از دولت میتونن پایه های فکری یک جامعه را شکل بدن. البته بفرض تاسیس تا بیان جان بگیرن چه تضمینی است دولت بجانشان نیوفته؟ بانک پارسیان نمونه بخش خصوصی که دولت به آن رحم نکرد.
چگونه میشه قدرت دولت را محدود کرد تا بخش خصوصی از زیاده خواهی های آن در امان باشد؟ دیوان عدالت اداری مستقل و نیرومند شاید کاراترین نهاد برای کنترل دولت باشد.

دموکراسی؟ خوب یا بد؟ (۱)

x

همه برای اینکه بگن سیستمی خوبه میگن دموکراتیکه ؟ ولی آیا شما برای اگر مریض بشین میرین از رفقا بصورت دموکراتیک در مورد درمان بیماری نظرخواهی میکنین؟ یا اینکه میرین سراغ پزشک متخصص؟ خوب احتمالا میگین رفقامون آدمهای پرتی نیستند و میگن برو دکتر. ولی آیا این مساله در مورد سیستم اقتصادی هم صادقه؟ اگه تو مملکتی یه نفر رای اکثریت را بدست بیاره چه لزومی داره برای تصمیم گیریهای اساسی مثل مسایل اقتصادی سراغ اقتصاددان های اهل فن بره؟ ریگان که یک هنرپیشه فیلم های وسترن بود و بعلتی که همه خوب میدونن کارتر را شکست داد بعد رفت سراغ میلتون فریدمن برای انتخاب سیاستهای اقتصادیش.