نگاه اقتصادي و درآمدزايي به بانكها به ضرر توليد ملي است
By pmashayekh
عنوان بالا از فرمایشات گهربار ریس خانه صنعت و معدن است. غنیمی فرد رانت خوری است که در پناه دریافت پول سپرده گذاران میتواند جیب خود و دوستانش را پر کند. حجت هم در مورد این فرد فرصت طلب نوشته بود. کارها و گفته های این آدم نمونه و مصداق گسترش فساد در زمین (مفسد فی الارض) است. لینک سخنانش هم این است:
http://isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1367426&Lang=P
این ورودی در جولای 9, 2009 در 1:43 ب.ظ و تحت دستههای Uncategorized فرستاده شده. شما میتوانید هرگونه جواب به این ورودی را از طریق خوراک RSS 2.0 دنبال کنید.
شما میتوانید پاسخی بدهید، یا از وبگاه خود دنبالک بگذارید.
جولای 10, 2009 در t 6:37 ق.ظ |
سلام
من این آقای غنیمی فرد رو نمیشناسم و سوابقش رو نمی دونم.
فرض کنید بخوایم فقط بر اساس همین روایت شما قضاوت کنیم. اون وقت این سؤال برای من مطرح میشه که شما دقیقا دارید ایشون رو به چی متهم می کنید؟ فعل غیر قانونی یا فعل غیر اخلاقی؟ معیار قضاوت کدومه؟ قانون یا اخلاق؟
با توجه به پستی که این آقا داره واضحه که سعی می کنه منابع مفت برای خودش و دوستاش از سیستم بانکی بگیره. این کار ممکنه اخلاقی نباشه اما قطعا rational هست.
می خوام بگم ما هیچ وقت در تحلیل اقتصادی رفتار مردم از “اخلاق” حرف نمی زنیم. فقط از قانون می تونیم حرف بزنیم و مگه سودجویی (بخوانید rationality) غیر قانونیه؟
اگر از منظر اقتصادی به ماجرا نگاه می کنید به نظر من تنها معیار قضاوت قانون است. همه ما در چارچوب همین قانون به کسب نفع فردی مشغولیم. حالا اگر قانون کارآمد نیست که جلوی این آدم رو بگیره تقصیر قانونه نه آقای غنیمی فرد.
البته گفتم که قبول دارم کارش اخلاقی نیست.
از طرف پویان:
حرف شما کاملا درسته. وقتی دولت پولداره هنر میشه این که یه جوری از دولت پول کند. مثل غنیمی فرد باید زیاد باشند