بحران در شرکتهای خودروسازی آمریکا

چندروزی است کنگره آمریکا مشغول بررسی کمک به سه شرکت خودروسازی آمریکا یعنی جنرال موتورز،فورد و کرایسلر است. روسای این سه شرکت با جتهای شخصیشان به واشنگتن پرواز کردند و از دولت درخواست کمک کردند و بهانه کمبود نقدینگی را در کنگره مطرح کردند و هشدار دادند که در صورت عدم دریافت کمک مالی راهی جز اعلام ورشکستگی نخواهند داشت. برای بررسی وضعیت این کارخانجات بهتر است کمی به عقب برگردیم:

این سه شرکت آمریکایی بخش بزرگی از بازار اتوموبیل در آمریکا را تا دهه هفتاد در اختیار داشتند ولی مردم آمریکا در دو شوک نفتی دهه هفتاد به ماشین های کم مصرف ژاپنی روی آوردند و زنگ خطر برای این سه شرکت به صدا درآمد. با توجه به نفوذ گسترده این سه شرکت در دولت آمریکا و لابی گری گسترده در اواخر دهه هفتاد ,دولت آمریکا  با هدف حمایت از صنعت داخلی خوردوسازی تصمیم گرفت واردات ماشین های ژاپنی را محدود کند. از آنجاییکه که قرارداد تجارت جهانی مانع از افزایش سود گمرکی میشد دولت آمریکا تصمیم گرفت بر واردات ماشینهای ژاپنی سقف ۱.۶ ملیون خودرو را اعمال کند. این سیاست در ظاهر به نفع مردم آمریکا تلقی میشد ولی دیری نپایید که ژاپنی ها دست به تولید ماشین های گرانقیمتی مثل لکسوس و اینفینیتی زدند و مانع از کاهش ارزش ارزی صادرات خودرو به آمریکا شدند. البته به این کار هم قانع نشدند و شروع به سرمایه گذاری در آمریکا برای تولید خوردوهای خود نمودند.برای ایجاد کارخانه های خود نیزبیشتر ایالتهای جنوبی را انتخاب کردند که برخلاف ایالتهای شمالی (خودروسازان آمریکا بیشتر در آنجا هستند) اتحادیه های کارگری فاقد آزادی عمل هستند. برای همین توانستند از هزینه های بیشتری که اتحادیه های کارگری بر کارخانجات تحمیل میکردند رهایی یابند و به تولید خودرو ژاپنی در داخل خاک آمریکا بپردازند. این روند باعث شد که در سال ۱۹۸۸ واردات خودروهای ژاپنی حتی به سقف تعیین شده نرسد و روند کاهش سهم شرکتهای آمریکایی ادامه پیدا کند و عملا در سال ۱۹۹۴ با تصویب دور اروگوئه قانون سهیه بندی واردات خودرو ملغی اعلام گردید و شکست آن که به بهانه حمایت از صنایع داخلی وضع شده بود محرز گردید.

روند نزولی شرکتهای آمریکایی همچنان ادامه پیدا کرد و سهم سه شرکت آمریکایی از بازار آمریکا از ۶۶ درصد در سال ۱۹۹۴ به ۴۲ درصد در سال ۲۰۰۴ رسید. سه شرکت مزبور در طول چند دهه اخیر با اتحادیه های کارگری فعال در ایالت های شمالی همواره در حال چانه زنی بودند و اتحادیه ها هم به کمک راه انداختن اعتصابهای متعدد امتیازهای کم نظیری از این سه شرکت گرفتند. برای مثال این سه شرکت موظف شدند تا هزینه های بیمه پزشکی تمام کارمندان و خانواده شان را تا پایان عمر برعهده بگیرند و همینطور شرکت های مزبور ملزم به پرداخت بیش از صدهزار دلار به هر کارگر اخراجی شدند و این مساله از توانایی این کارخانجات برای تعطیلی واحدهای ضررده کاست. هم اکنون هر خودرو تولیدی این کارحانجات ۱۵۰۰ دلار هزینه بیمه کارگران را بهمراه خود دارد که این رقم برای خودروهای تولیدی تویوتا در ایالتهای جنوبی بسیار کمتر میباشد. در کل متوسط حقوق و مزایای هر کارگر این کارخانجات ساعتی ۷۲ دلار است درحالیکه این رقم برای کارگران شاغل در کارخانه تویوتا در آمریکا ۴۲ دلار میباشد.

شرکت جنرال موتورز که از سال ۲۰۰۰ روی خودروهای متوسط خود سودی نمیکرد  به تولید انبوه خودروهای پرمصرف اس یو وی روی آورد که سودی حدود ۱۵ هزار دلار روی هر خودرو بهمراه داشت. هرچند این استراتژی در ابتدا سودی خوبی برای شرکت بهمراه آورد ولی با افزایش قیمت نفت ,مصرف کنندگان از خرید این خودروهای پرمصرف روی گردان شدند و ضرر هنگفتی در نهایت گریبانگیر جنرال موتورز گردید. شرکتهای خوروسازی, بخش مالی فعالی هم در داخل مجموعه شان دارند که عمدتا وظیفه ارایه وامهای خرید خودرو را بعهده دارند. با گسترش بحران مالی این واحدها هم متضرر شدند و همانند سابق اعتبار برای خرید خودرو در اختیار مصرف کنندگان قرار نمیدهند. این مساله علاوه بر افزایش زیان از میزان فروش خودرو نیز کاست و به مشکلات مالی تولید کنندگان خودرو دامن زد.

با تصویب طرح نجات ۷۰۰ میلیارد دلاری و برنده شدن اوباما و پیروزی حزب دموکرات در انتخابات سنا و کنگره این واحدها و اتحادیه های کارگری که عموما از پشتیبانان حزب دموکرات هستند (اتحادیه های کارگری ۸۰ ملیون دلار به اردوی انتخاباتی اوباما کمک کرده بودند)به دریافت کمک ۲۵ میلیاردی از دولت امیدوار شدند. ولی نمایندگان سنای آمریکا علی الخصوص نمایندگان حزب جمهوریخواه از ایالتهای جنوبی (که کارخانجات خودروهای ژاپنی درآن ایالتها تاسیس شده اند) به مخالفت با این طرح برخواستند و آنرا مخالف اصول بازار آزاد دانستند و تصمیم های اشتباه مدیران این واحدها را مسبب این بحران دانستند. گفته میشود در صورت ورشکستگی این سه کارخانه سه ملیون نفر در آمریکا بصورت مستقیم یا غیر مستقیم از کار بیکار خواهند شد.  در چندماه آینده با انتقال قدرت در کاخ سفید و برقراری اکثریت مطلق در کنگره و سنا مشخص خواهد شد که آیا دولت به کمک این کارخانجات کم بازده خواهد پرداخت یا خیر. کمکی که آینده نشان خواهد داد همانند وضع سهمیه بر واردات خودرو در سال ۱۹۸۱ سودی برای اقتصاد آمریکا دربر نخواهد داشت.

پ.ن
لطفا روزنامه دیگری غیر از دنیای اقتصاد این مطلب را چاپ نکند!

Advertisements

7 پاسخ to “بحران در شرکتهای خودروسازی آمریکا”

  1. ارسلان Says:

    متشکر دوست عزیز که این مطلب رو نوشتید، مثل همیشه استفاده کردیم

  2. آرمان Says:

    اگر بتونید تاریخ شمسی رو هم بزارید برای ما ایرانیها بهتره
    راستی خبر داری که اکونومیست گفته : مهمانی احمدی نژاد تمام شد

  3. Meysam Says:

    پویان پست مربوط به حسابداری چی شد؟

  4. m2a Says:

    همچین مطلب رو می نوسی که وقتی می زنیم به برد شرکت همه شیرفهم می شن!
    حیفه که این کمپانیا ورشکست بشن..

  5. مهدی ع Says:

    کارگرهای آمريکايي بايد کم کم درک کنند که تا زمانی که توی دنيا چيزی بيشتر از يک کارگر هندی يا چينی يا مالزيايي برای «آفر» کردن ندارند نبايد انتظار رفاه آمريکايي داشته باشند.

  6. مهدي Says:

    اول متشكر از مطلب خوبت. منتظر ساير مطالب- بخصوص پست حسابداري- هم هستيم!
    دوم اينكه اين سياست هاي احمدي نژادي مثل اينكه همه جاي دنيا طرفدار داره. منظورم اين سياستي است كه يك شركتي كار غلطي انجام ميدهد و اگر دولت هزينه اش را نپردازد دودش به چشم همه ميرود! در ليتريچر اقتصاد سياسي به اين موضوع پرداخته شده است؟
    سوم اينكه دوست قبلي كامنت خيلي مهم و معناداري گذاشته است. و علاوه بر كارگر امريكايي اين موضوع را مي توان به كل صنعت و جامعه امريكا هم نعميم داد. با اين شرايط اين سوال پيش ميايد كه ايا امريكايي ها قبول مي كنند كه در شرايطي برابر با هندي ها و چيني ها زندگي كنند؟

    خلاصه كه احساس ميكنم يه دريچه جديدي براي نگاه كردن و فكردن برايم باز شده است!!!

  7. pmashayekh Says:

    مرسی از همه کامنت.
    مهدی! من اقتصاد سیاسی خیلی راست کارم نیست. از روزبه بپرسی بهتره. یه پسره هم هست بنام شادمهر تو راچستر داره اقتصاد سیاسی میخونه

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: