برسمیت نشناختن منبع درآمد :مانع اصلی خصوصی سازی باشگاههای فوتبال

دو تيم پرطرفدار پايتخت همواره در تنش هاى مالى هستند و همانند ديگر تيم ها چشم به كمك هاى دولتى دارند و اندك تيم هاى با پشتوانه بخش خصوصى نيز به سختى از پس هزينه ها برمى آيند. اين در حالى است كه باشگاه هاى فوتبال در دنيا از زمره بنگاه هاى سودده هستند. باشگاه منچستريونايتد در سال گذشته ميلادى نزديك صد ميليون دلار سود خالص داشته و مجموع درآمد بيست باشگاه اول اروپا در سال گذشته ميلادى بالغ بر سه ميليارد دلار بوده است. اگر نگاهى به درآمد اين باشگاه ها بيندازيد متوجه خواهيد شد كه منبع اصلى درآمد اين باشگاه ها بر دريافت حق پخش تلويزيونى و فروش اجناس با آرم باشگاه استوار بوده است. متاسفانه به دليل عدم رعايت حق بازرگانى نام باشگاه ها در ايران امكان كسب درآمد از اين راه وجود ندارد. باشگاه هاى فوتبال با پشتوانه طرفداران بى شمار خود مى توانند منبع خوبى براى كسب درآمد تبليغاتى باشند. شبكه هاى تلويزيونى با توجه به حضور بينندگان پرشمار بازى هاى باشگاه ها مى توانند از فروش تبليغات قبل و بعد از بازى درآمد زيادى كسب كنند. دادن حق قانونى به باشگاه ها براى داشتن اعطاى مجوز پخش تلويزيونى بازى هاى آنها باعث شده است كه از شبكه هاى تلويزيونى بابت پخش بازى هايشان پول هنگفتى طلب كنند كه سهم عمده درآمدهاى آنها را تشكيل مى دهد. وجود كانال هاى تلويزيونى متعدد باعث رقابت بين آنها براى به دست آوردن حق پخش بازى ها مى شود. مسلماً تيم هاى پرطرفدار از حق پخش بالاترى نيز برخوردار مى شوند چراكه مى توانند بينندگان بيشترى را پاى تلويزيون بكشانند كه باعث بالارفتن قيمت درخواستى شبكه هاى تلويزيونى از شركت هاى تجارى براى پخش آگهى هاى آنها مى شود.

از طرف ديگر باشگاه ها با علم به اينكه بهتر بازى كردن تيمشان باعث افزايش بينندگان آن و بالنتيجه باعث بالا رفتن درآمدهايشان مى شود انگيزه خواهند داشت كه براى بهتر شدن وضعيت تيمشان سرمايه گذارى لازم را انجام دهند. متاسفانه به علت انحصارى بودن شبكه تلويزيونى در ايران و به رسميت نشناختن حق قانونى باشگاه ها براى اجازه پخش بازى ها باعث شده است كه باشگاه دارى در ايران فاقد درآمد باشد و به جاى اتكا به درآمد قانونى و با ثبات حق پخش تلويزيونى چشمشان به دريافت كمك هاى نامطمئن دولتى باشد. در اين شرايط با توجه به نامعلوم بودن كمك هاى اعطايى دولتى در آينده، امكان برنامه ريزى و بلندمدت نگرى در سرمايه گذارى در باشگاه ها از بين مى رود. راه برون رفت اين مشكل و كمك به رشد و توسعه باشگاه دارى در ايران در به رسميت شناختن حق آنها براى پخش تلويزيونى آنها است. امكان تاسيس شبكه هاى تلويزيونى خصوصى صرفاً ورزشى مى تواند به عنوان راهكارى درازمدت براى كمك به صنعت باشگاه دارى باشد. در كوتاه مدت نيز با توجه به حضور انحصارى صداوسيما دخالت دولت لازم است تا از راه قانونمند كردن تعلق درآمدهاى تبليغاتى به هنگام انجام بازى ها به باشگاه ها، بخش خصوصى با پشتوانه درآمدى پايدار به ادامه حيات خود مطمئن شده و باشگاه هاى فوتبال از لحاظ كمى و كيفى توسعه يابند.

Advertisements

یک پاسخ to “برسمیت نشناختن منبع درآمد :مانع اصلی خصوصی سازی باشگاههای فوتبال”

  1. جوشقانی Says:

    چه ایده خوبی دادی! به نظرم خیلی عملیه! بعید می دونم که خیلی مخالفت جدی ای برای تشکیل شبکه تلویزیونی ورزشی وجود داشته باشه. تنها دلیلی که می تونن بیارن اینه که اگر اجازه بدیم، امروز ورزشی اه ولی فردا روتون زیاد می شه و می خواین سیاسی اش کنید!

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: